Strażnicy dawnego brzmienia Orawy

Muzyka Węgrzynów z Przywarówki należy do najcenniejszych zjawisk w historii kultury muzycznej Orawy. Dla Aleksandry Szurmiak-Boguckiej była przykładem rodu muzycznego, którego tradycja sięgała wielu pokoleń wstecz i zachowała najważniejsze cechy dawnego stylu wykonawczego regionu.

Węgrzynowie nie uczyli się muzyki z nut ani podręczników. Repertuar przekazywany był w rodzinie – podczas wesel, posiadów, spotkań sąsiedzkich i codziennego życia. Dzięki temu w ich grze przetrwały archaiczne cechy orawskiego muzykowania: charakterystyczne prowadzenie melodii, dawne rytmy, sposób sekundowania oraz naturalne brzmienie kapeli.

Dla badaczy folkloru byli jednymi z ostatnich muzykantów reprezentujących tradycję funkcjonującą jeszcze w naturalnym środowisku kulturowym. Nie odtwarzali dawnej muzyki – oni ją pamiętali i praktykowali.

Ich udział w pierwszych Świętach Pasterskich miał znaczenie wyjątkowe. Byli żywym pomostem między dawną kulturą pasterską a współczesnym ruchem regionalnym.