Jednym z najważniejszych wymiarów pierwszych Świąt Pasterskich w latach 70. była ich funkcja wychowawcza i edukacyjna. Ludwik Młynarczyk i Emil Kowalczyk dostrzegli, że przyszłość orawskiego dziedzictwa zależy od najmłodszego pokolenia, dlatego od początku włączali dzieci i młodzież nie tylko do występów, ale także do współtworzenia święta.

Ludwik Młynarczyk wraz z zespołem „Heródki” z Kiczor oraz Emil Kowalczyk, założyciel i kierownik zespołu „Orawianie” przy Szkole Podstawowej nr 4 w Przywarówce, uczyli młodych Orawian pieśni, muzyki, gwary, tańca i szacunku dla tradycji ojców. Dzieci budowały pasterskie koliby, przygotowywały pokazy i poznawały dawne zajęcia pasterskie poprzez działanie, wspólną pracę i bezpośredni kontakt z żywą kulturą regionu.

Z perspektywy etnograficznej była to szczególna forma przekazu międzypokoleniowego. Tradycja nie była tu wspomnieniem, lecz nauką – obecną w geście, stroju, melodii i wspólnym przeżywaniu święta.